الفصل الثامن و الثلاثون من قصة يوسف عليه السلام فى قوله تعالى : « وَ قالَ لِلَّذِي ظَنَّ أَنَّهُ ناجٍ مِنْهُمَا اذْكُرْنِي عِنْدَ رَبِّكَ « 1 » . » « 1 - » قال الامام رضى اللّه عنه : « من استعان بالخلق فقد نسب ربه الى العجز و من استماح من الخلق فقد نسب ربه الى الفقر و من استخفى بالذنب فقد نسب ربه الى الجهل . » گفت « 2 » : هرك « 3 » از خلق يارى خواهد ، حق را به عاجزى « 4 » نسبت كرده باشد . و هرك از خلق چيزى خواهد ، حق را وا درويشى « 5 » نسبت كرده باشد . و هرك گناه « 6 » پنهان « 7 » كند ، حق را وا نادانى « 8 » نسبت كرده باشد . اى عاجز « 9 » ، از خلق يارى « 10 » مخواه كى خداوندت بسنده « 11 » است . و اى درويش ، از خلق هيچ « 12 » چيزى مخواه كى خداوندت دهنده است . و اى عاصى « 13 » گناهكار « 14 » گناه پنهان مكن كى خداوندت داننده است « 15 » .

--> ( 1 ) - + فأنساه الشيطان ذكر ربه فليث فى السجن بضع سنين ( 2 ) - ندارد ( 3 ) - + يارى ( 4 ) - با عجز ( 5 ) - به درويشى ( 6 ) - ندارد ( 7 ) - + گناه ( 8 ) - بجهل ( 9 ) - + يارى ( 10 ) - ندارد ( 11 ) - + و باينده ( 12 ) - ندارد ( 13 ) - + گناه ( 14 ) - « گناهكار » ندارد ( 15 ) - + اى عزيز ( 1 - ) سورهء يوسف / 42